Ўзбекистон Республикаси Сув хўжалиги вазирлиги

Сув — ҳаёт манбаи. Уни қадрлаш, ҳар томчисини асраш, одамларга ўз вақтида етказиб бериш эса катта масъулият. Айниқса, сув тақчил ҳудудларда бу вазифанинг залвори янада яққол сезилади.

Қорақалпоғистоннинг Қўнғирот туманида ана шундай масъулиятли касбни танлаган, умрини сув хўжалиги соҳасига бағишлаган фидойи аёллар бор. Улардан бири — 17 йилдан буён сув хўжалиги тизимида меҳнат қилиб келаётган Гулнур Алимбетова.

Орзулар сари илк қадам

Ҳар бир инсоннинг ҳаётда ўз йўли, танлаган касби бўлади. Гулнур ҳам ёшлигидан келажагини билим олиш, эл-юртга наф келтирадиган касб эгаси бўлиш билан боғлади.

2005 йилда Қўнғирот туманидаги 53-сонли умумтаълим мактабини тамомлаб, Тошкент ирригация ва мелиорация институтининг Гидромелиорация факультетига ўқишга кирди. «Сув ресурсларини бошқариш» йўналишида таҳсил олиб, 2009 йилда олий маълумотли мутахассис сифатида меҳнат фаолиятини бошлади.

Сув хўжалиги — фақат кабинетда ўтириб, қоғоз билан ишлайдиган соҳа эмас. Бу касб сувнинг ҳаракатини, каналларнинг ҳолатини, ҳар бир ҳудуднинг сувга бўлган эҳтиёжини яхши билишни талаб қилади. Бунда назарий билим билан бирга амалий тажриба ҳам муҳим ўрин тутади.

Гулнур меҳнат фаолиятининг дастлабки йиллариданоқ ана шу ҳақиқатни англади.

Устоз ўгити — касбга садоқат мактаби

Ҳар қандай етук мутахассиснинг шаклланишида устознинг ўрни беқиёс.

Гулнурнинг ҳам касб сирларини пухта эгаллашида тажрибали сувчи Султонбой Бердимуратовнинг ҳиссаси катта бўлди. У устозидан сувни ҳисобга олиш, ўлчаш, тақсимлаш, иш жараёнида юзага келадиган муаммоларга ечим топиш каби муҳим кўникмаларни ўрганди.

Йиллар ўтди. Кечагина устозининг маслаҳатларига қулоқ тутиб, касб сирларини ўрганган ёш мутахассис бугун ўзи ҳам тажрибали сувчига айланди.

Эндиликда у билганларини ёш ҳамкасбларига ўргатмоқда. Зеро, сув хўжалигида билим ва тажриба авлоддан-авлодга, устоздан шогирдга ўтиб, янада бойиб боради.
 

Сувнинг ҳар томчиси ҳисобда

Гулнур Алимбетова меҳнат фаолияти давомида муҳандис-гидротехник, бош гидрометр лавозимларида ишлади. Сув сарфини ўлчаш, унинг ҳисобини юритиш, мавжуд ресурсларни истеъмолчилар ўртасида тақсимлаш каби масъулиятли вазифаларни бажарди.

Бугун у Қўнғирот тумани «Сув етказиб бериш хизмати» давлат муассасасида сув ресурсларидан фойдаланиш йўналиши бўйича бош мутахассис лавозимида меҳнат қилмоқда.

Бир қарашда сув ҳисобини юритиш оддий ишдек туюлиши мумкин. Аслида эса ҳар бир рақам ортида катта масъулият бор. Чунки сувнинг ўз вақтида ва белгиланган миқдорда етказиб берилиши деҳқоннинг ҳосили, фермернинг меҳнати, минглаб инсонларнинг турмуши билан чамбарчас боғлиқ.

Айниқса, сув қадри баланд бўлган Қорақалпоғистон шароитида бу масъулият янада ортади.

Сувчи учун каналдан оқаётган сув шунчаки табиий ресурс эмас. У — далага барака, деҳқонга умид, элга ризқ-рўз етказувчи ҳаёт манбаи.
 

Машаққатли касбнинг матонатли аёллари

Одатда, сув хўжалиги деганда кўз олдимизга каналлар, насос станциялари, гидротехник иншоотлар ва уларда меҳнат қилаётган эркаклар келади.

Аммо бу соҳада аёлларнинг ҳам муносиб ўрни бор.

Бугун Қўнғирот тумани «Сув етказиб бериш хизмати» давлат муассасасида 15 нафар хотин-қиз эркак ҳамкасблари билан елкама-елка меҳнат қилмоқда.

Уларнинг фаолияти каналлар, сув ўлчаш иншоотлари, фермер хўжаликлари ва аҳоли томорқаларига сув етказиб бериш билан боғлиқ жараёнларни қамраб олади.

Сувчи аёл учун ҳам бу касбнинг ўзига яраша машаққати бор. Сув мавсум танламайди, унинг ҳисоб-китоби ва тақсимоти доимий эътиборни талаб қилади. Ҳар бир вазифа ортида аниқлик, сабр-тоқат ва масъулият мужассам.

Гулнур Алимбетова сингари мутахассислар ана шундай меҳнати билан соҳада аёллар ҳам ўз билим ва тажрибаси, касбий маҳорати билан муносиб ўрин эгаллашини амалда кўрсатиб келмоқда.

Эътирофга муносиб меҳнат

15 октябрь — Халқаро қишлоқ аёллари куни.

Бу сана бизга қишлоқ ҳаётининг турли жабҳаларида меҳнат қилаётган, ўзининг билим ва тажрибаси, матонати билан жамият тараққиётига ҳисса қўшаётган хотин-қизларнинг меҳнатини яна бир бор қадрлаш имконини беради.

Гулнур Алимбетованинг ҳаёт йўли ҳам ана шундай фидойиликнинг бир намунаси. У танлаган касбига содиқ қолиб, йиллар давомида орттирган билими ва тажрибасини эл-юрт манфаатига йўналтириб келмоқда.

Сувнинг ҳар томчисини асраш, уни ҳисоб-китоб билан тақсимлаш, деҳқонга ўз вақтида етказиб бериш — бу ишлар ҳар доим ҳам кўзга ташланавермайди. Аммо уларнинг натижаси далаларда, ҳосилда, одамлар ҳаётида намоён бўлади.

Зеро, сувчи меҳнатининг қадри сувга эҳтиёж сезилган ҳар бир манзилда билинади.

Сувга умрини бағишлаган инсонлар бор экан, далаларга ҳаёт, деҳқон кўнглига умид кириб бораверади.

Ғ. Отажонов,

Қорақалпоғистон Республикаси Сув хўжалиги вазирлиги матбуот котиби.